8 Հունիսի, 2024

Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր Գևորգ Դանիելյանը գրում է.

«Հաստիքային ագիտատորների առջև խնդիր է դրված հենց ընդդիմության միջոցով ներկայիս սահմանագծումն ու սահմանազատումը հրամցնել իբրև օրինականության դասական նմուշ։ Տեխնոլոգիան անչափ պրիմիտիվ է՝ առաջարկվում է ընդդիմադիր հռչակված քաղաքական գործչին պատասխանել, թե կոնկրետ ինչո՞ւմն է խախտումը, ինչին, ցավոք, առանձին  գործիչներ չեն կարողանում հստակ ու միանշանակ պատասխանել։

Իրականում խախտումները մի քանի տասնյակի են հասնում, որոնց բազմիցս ենք անդրադարձել, բայց նշեմ ամենահիմնականը՝ ցանկացած անվանումով միջազգային համաձայնություն միջազգային պայմանագիր է (տե՚ս «Միջազգային պայմանագրերի մասին» օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը), իսկ այդպիսին կարող է ոչ թե անհապաղ կիրառվել փոխվարչապետի ստորագրությամբ, որն անգամ այդպիսի լիազորություն չի ունեցել (ինչի փաստացի ականատեսն ենք) , այլ կարող էր ուժի մեջ մտնել Սահմանադրության 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի առնվազն 1-ին և 2-րդ կետերով ամրագրված հիմքերով վավերացնելուց հետո.

«1. Ազգային ժողովը վավերացնում, կասեցնում կամ չեղյալ է հայտարարում այն միջազգային պայմանագրերը՝
1) որոնք վերաբերում են մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքներին և ազատություններին, ինչպես նաև պարտականություններին.
2) որոնք ունեն քաղաքական կամ ռազմական բնույթ»։

Հ.Գ. Ավելի ողջամիտ կլինի, եթե ԱԺ իշխանական պատգամավորներին հարցնեք, թե որքանո՞վ են իրենք իրենց հարմարավետ զգում՝ սեփական առաքելությունից մեկուսացվելու արդյունքում …

kotayk

Լրահոս