Ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի նախկին տնօրեն Հայկ Դեմոյանը գրել է․
«ԱՌԱՋԻՆ ԿԱՐԳԻ ՆԱԽԱԶԳՈՒՇԱՑՈՒՄ
Կառավարության որոշմամբ հուլիսի 22-24-ը Երևանում Հայագիտական միջազգային կոնգրես կազմակերպելու համար հատկացվելու է ավելի քան 63 մլն դրամ: Միանշանակորեն դրական եմ գնահատում հայագիտության խրախուսումը, թեպետ մեծ հարց է, թե նման գումար հատկացնելու որոշումից երկու շաբաթ անց ինչպե՞ս կարելի է կազմակերպել ներկայանալի գիտական համաժողովի աշխատանքները: Թերևս նախապես ճշգրտվել են այդ գումարները սահուն ու անվտանգ ծախսելու ճանապարհները: Հուսանք ամեն ինչ կարգին կլինի:
Հաշվի առնելով Երևանում այսպիսի բարձր մակարդակի ակադեմիական համաժողովի մոտալուտ գումարումը, մեծ ցանկություն առաջացավ համաներման առաջարկով դիմել քպ-ական կառավարության ներկայիս ներկայացուցիչներին, որպեսզի վերջիններս հետ վերցնեն անցյալ տարի իմ դեմ ներկայացված դատական հայցադիմումները:
Նշեմ, որ բացի հայագիտական ու ակադեմիական նախասիրություններից, ես մի անուղղելի ու շատ «վատ» բնավորություն ունեմ. այնտեղ, որտեղ տիրում է հղփացածությունը, խաբեբայությունը, ամբարտավանությունն ու անպատժելիության զգացումը, ի տարբերություն շատ շատերի, ես բարձրաձայնում եմ արատավոր այդ երևույթների մասին, հրապարակում ու հանրայնացնում եմ փաստեր, նույնիսկ նշում եմ հանցագործների պատժելության կարևորության մասին:
Այո´, ես կարող եմ հանգիստ ապրել՝ լռելով ու ոչ մի բացասական, հակաօրինական ու հակապետական երևույթի մասին չբարձրաձայնելով, սակայն այդ դեպքում կդավաճանեմ իմ սկզբունքներին, իսկ սկզբունքներ ու պատվախնդրություն ունենալն այսօր ամենաանցանկալին են:
Հիմա շատ պարզ ձևակերպում եմ համեստ պահանջս՝ դատավորների վրա բացառիկ ու բացարձակ վերահսկողություն ունեցող կառավարության անդամներին, ի դեմս Նիկոլ Փաշինյանի, Արայիկ Հարությունյանի ու Ժաննա Անդրեասյանի:
Հակառակ պարագայում ստիպված եմ լինելու օրենքի (թեկուզ չգործող) սահմանում կիրառել քայլեր, որոնք, հավաստիացնում եմ, կունենան շատ ցավոտ հետևանքներ՝ հատկապես միջազգային հնչեղության առումով: Ընդամենը խորհուրդ կտամ սթափ դատել, չտրվել հույզերին ու կատարել միակ ճիշտ քայլը:
ՀԳ: Հուսամ այս լուսանկարը կօգնի հասկանալ, թե ինչ հնարավոր զարգացումներ կլինեն, ուստի Արայիկ Հարությունյանին հորդորում եմ այս անգամ ճնշում բանեցնի իր սիրիագետ գործընկերոջ ու հովանավորյալի վրա, որպեսզի չկրկնվի 2018 թվականի ամռանը տեղի ունեցած պատմությունը՝ այս անգամ ավելի վառ գույներով:
Իսկ Սուրեն Մանուկյանն այս պարագայում իր ընտանիքի համար մեծ լավություն անելու բացառիկ հնարավորություն ունի՝ նորանոր խայտառակ ու քստմնելի բացահայտումներից խուսափելու համար: Որքան հասկանում եմ, նրա մոտ էլ մեծ ցանկություն կառաջանա դիմել ԴԱՀԿ-ին ու հրաժարվել ինձանից ակնկալվող դրամական պահանջներից…
